Een liefdevolle herinnering… zo waardevol!!

 

Gisteren heb ik mijn HerinnerDing voor het eerst “live” gepresenteerd. Heel persoonlijke verhalen heb ik mogen aanhoren van mensen die een dierbaar persoon moeten missen. Het grijpt me aan, ik voel de pijn van het gemis… Mensen zoeken echt naar een manier om de herinneringen levendig en dichtbij te houden. Ik voelde daarmee des te meer dat het HerinnerDing zo ontzettend waardevol kan zijn. Door erover te vertellen, werd de bedoeling van het bord duidelijker en de reacties enthousiaster. Daarom wil ik hier graag ook mijn verhaal achter mijn eigen HerinnerDing vertellen.

 

De reden waarom ik het HerinnerDing ontworpen heb…

Mijn HerinnerDing is ter ere van mijn eigen opa. De vader van mijn vader. De reden van het wandbord is dat ik het zo ontzettend jammer vind, dat de tastbare herinneringen vaak in een “stoffige bewaardoos” op zolder belanden. Toevalligerwijs kijk je er af en toe naar en haal je de doos een keer leeg, om het vervolgens weer in te pakken en terug te zetten. Dat vind ik zo jammer… We houden denk ik allemaal wel van een mooie decoratie aan de muur. Waarom combineren we dat dan niet met mooie herinneringen?

 

Mijn opa…

Van mijn opa, die in 2001 overleden is, hadden we altijd nog zijn pet. Mijn opa en zijn pet waren onafscheidelijk. Zijn pet heeft al die tijd nog aan de kapstok gehangen bij mijn ouders. Vaak hebben we het nog over hem. De laatste jaren van zijn leven, nadat mijn oma overleden is, kwam hij in ieder geval 1x per week bij ons eten. Uitspraken die hij altijd deed, blijven voortleven. Zo was het standaard als wij aan de eettafel zaten “Kiek, ku’j mooi op zitt’n”. Daarmee doelde hij op een pannenonderzetter. Wij wisten dus bij voorbaat al wat hij zou gaan zeggen, wanneer we de tafel gingen dekken en begonnen stiekem al te lachen. Zo was het ook met de uitspraak “ik lust graag soep en ik soep graag” wanneer er lepels voor de soep op tafel kwamen. Nog steeds zijn woorden door mijn hoofd, als ik de tafel nu dek voor mijn eigen gezin en wanneer we soep eten…

Ik vind het zo jammer dat mijn opa niet heeft kunnen zien waar ik nu met mijn gezin woon, wat zou hij het geweldig hebben gevonden, om hier in de tuin bezig te zijn!! Mijn opa was echt een buitenmens, altijd een boerenbestaan gehad en vanaf de tijd dat mijn opa en oma naar het dorp verhuisden, was hij overal in de tuinen te vinden. Op zijn fiets ging hij de hele familie af om te helpen in de tuin of groente te brengen uit hun eigen groentetuin. Zolang hij kon heeft hij meegedaan aan de fiets-4-daagse. In een oude doos vonden we nog een medaille van hem terug. Dit moest dus ook wel op het HerinnerDing komen, want dat was zo typerend voor hem. Een sigarenkoker kwamen we ook nog tegen… waar mijn opa ook was, hij had altijd een sigaar bij zich.

 

Ook foto’s kunnen verwerkt worden IN het wandbord…

Ook wilde ik graag een foto van mijn opa op het HerinnerDing… 1 foto is een foto die iedereen die hem kende wel herkent. Hij is eens met zijn kerkgenootschap naar Lourdes geweest. Voor het eerst “alleen” op reis. Het was zo grappig… hij was dat totaal niet gewend en dacht dat hij aan 50 gulden zakgeld wel genoeg had voor een weekje vakantie. Totaal geen idee van wat hem te wachten zou staan. Ook zijn paspoort en papieren… hij had geen flauw benul waar hij dat moest laten, want daar moet je wel zuinig op zijn. Mijn ouders hadden nog een heuptasje. Deze hebben ze hem gegeven met de woorden: “die moet je altijd bij je houden!!” En dat heeft hij zeker gedaan. Want op alle foto’s waar hij op stond, was ook te zien dat hij ALTIJD zijn tasje om had. Hij heeft er volgens mij nog mee geslapen!! De foto met het tasje moest dus echt een plekje krijgen op het wandbord. De schat!!

De laatste maanden van zijn leven zat hij in een verzorgingshuis. Op een dag heb ik hem meegenomen om een stukje te “toeren”, want dat vond hij heerlijk. We reden langs de Vecht door de landerijen richting Zwolle. Hele verhalen had hij over “zijn” land, en ik kon hem mooi helpen met hooien, want ik had toch vakantie. Met alle liefde, opa!!! 😉 Nadat we een bezoekje aan zijn jeugdliefde Mien hadden gebracht en we moe maar voldaan weer terug op zijn kamer waren, nam ik voor het laatst (bleek later) afscheid van mijn lieve opa. “Dag lieve snuitje!! Good goan!!” waren zijn laatste woorden voor mij en hij drukte een tientje in mijn hand als dank voor de gezellige dag. Dat tientje heb ik altijd bewaard en kwam ik dus ook in een oude doos tegen…

 

Nog meer uit de oude doos…

Zo hadden we al een aantal tastbare dingen en een aantal spreuken en foto’s om het bord mee op te maken. Mijn tante kwam vervolgens nog met een aantal prachtige toevoegingen!! Dit zou het bord helemaal af maken. Ook bij haar kwam uit een oude doos nog een persoonsbewijs uit de oorlog tevoorschijn en een papiertje “vrijstelling van rijwielvordering”. De oorlog heeft er bij mijn opa aardig ingehakt. Hij heeft er veel meegemaakt maar liet er weinig over los. Toch is dat echt een heel ingrijpend deel van zijn leven geweest. Ik heb het persoonsbewijs gereproduceerd, omdat het origineel in het bezit zal blijven van mijn tante. Een aantal kledingstukken zijn ook bewaard gebleven. Ik vond het wel mooi om een stukje van een voor mij herkenbare blouse te gebruiken. Toevallig zat er in die blouse ook nog een naamplaatje van de Rosengaerde in, met zijn naam erop.

Finishing Touch…

Voor de finishing touch heb ik nog een aantal oude knopen van hem gebruikt en een afbeelding van een witte vlinder. Die witte vlinder zat tijdens zijn uitvaart op zijn kist en vloog aan het eind weg. Ieder jaar zien we hem weer in de tuin fladderen, mijn lieve opa die toch ook dichtbij ons wil blijven….

Het was erg bijzonder om dit bord te maken en ik denk dat alleen al de voorbereidingen voor het maken van een HerinnerDing heel waardevol en mooi zijn voor iedereen die een zo dierbaar persoon moet missen… Dit gun ik ook een ander zo graag!!

 

Mogelijkheden…

Zelf vond ik het fijn om het hele bord zelf te maken. Ik kan me voorstellen dat jij dat ook graag zelf wil doen. Daarom bied ik het HerinnerDing op 3 verschillende manieren aan:

  • Alleen het wandbord (op maat)
  • Het wandbord met alleen de teksten en foto’s erop gedrukt
  • Een compleet opgemaakt bord.

Op deze manier kun je zelf kiezen welke manier het best bij jou past. Wil je meer informatie en prijzen over het HerinnerDing?  Download dan gratis de folder inclusief een werkplan waarmee je jouw eigen wensen in kaart brengt. Neem geheel vrijblijvend contact met mij op om jouw idee te bespreken.

 

Een liefdevolle groet,  Marije